Konstanty Narkiewicz-Jodko

Konstanty Narkiewicz-Jodko, używający pseudonimu „Kok”, urodził się w 1901 roku w Pińczowie, a zmarł w 1963 roku w Psarach koło Ostrowa Wielkopolskiego. Był polskim fizykiem, podróżnikiem, taternikiem, alpinistą i polarnikiem. Od 1921 roku jeździł w Tatry, a od 1925 uprawiał taternictwo, często wspinając się z Wacławem Tarnowskim. W latach 20. planował wyprawę w Himalaje, a w kolejnej dekadzie uczestniczył w wyprawach w Alpy i kierował polską ekspedycją w Andy.

Podczas wyprawy z lat 1933-1934 dokonano pierwszych wejść na Mercedario i Cerro de la Ramada, a na Aconcaguę weszła nową drogą grupa wyznaczająca ówczesny polski rekord wysokości. Narkiewicz-Jodko badał promieniowanie kosmiczne i brał udział w lotach balonowych. W 1936 roku wraz ze Zbigniewem Burzyńskim ustanowił międzynarodowy rekord wysokości lotu balonem o pojemności 2200 m³. Po II wojnie światowej mieszkał na Podhalu i nadal wędrował w Tatrach. Pracował naukowo na Uniwersytecie Poznańskim, a w 1955 roku przeszedł na rentę. Napisał między innymi książki „W walce o szczyty Andów” i „Cień Sahary”.

Na podstawie artykułu „Konstanty Narkiewicz-Jodko” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.